روح جنگل به قلم فاطمه مهدیان
پارت نود و ششم :
برای چند ثانیه حتی نفهمیدم چه کرده‌ام.همه‌چیز آن‌قدر سریع اتفاق افتاده بود که ذهنم هنوز چند لحظه عقب‌تر مانده بود؛ هنوز در همان لحظه‌ای که دست آذر مثل حلقه‌ای آهنی دور گلویم قفل شده بود، هنوز میان تقلا برای کشیدن یک نفس و وحشت کورِ مرگ دست‌وپا می‌زدم. انگشتانم همچنان دور خودکار فلزی قفل شده بودند .
قلبم چنان محکم به قفسه سینه‌ام می‌کوبید که احساس می‌کردم هر ضربه استخوان‌هایم
مطالعه‌ی این پارت حدودا ۶ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۱۴۰ روز پیش تقدیم شما شده است.
اذر
لی لی
هومان و مانی
فریبا
پدر لی لی(الیاس)
نسا
0چ خوب ک آذر مرد
۵ ماه پیشسهیل۲۹
1قوی باش لی لی تو میتونی..شاید خواهرت هنوز زنده باشه
۵ ماه پیشفاطی
1نمیدانم چه اتفاقی قرار است بیفتد ولی من بدون برنامه راهی را انتخاب کرده بودم بدون اینکه به آینده آن فکر کنم حالا من بودم و اتفاقات پیش بینی نشده روبرویم
۵ ماه پیشدختر صحرا
1خدایا خیلی خوب بود ..آفرین دختر شجاع
۵ ماه پیش
لطفا صبر کنید...
بهار
0وای عجب کارایی کردی لی لی ای ول