طاق فلک به قلم مهدیه سجده
پارت صد و سی و دوم :
سردرد‌هایش مثل جذر و مد مدام زیاد و کم می‌شوند تا تماس وصل شود، اولین بازدم که گوش‌هایش را گرم می‌کند نبضش تندتر می‌زند:
- فقط بگو می‌دونی که الان اینجا وایسادم و می‌دونم که اون پسره خونتونه حالم چه جوریه! فقط بگو که می‌دونی حق با منه! بگو می دونی که... .
- خیلی دور شدی...خیلی تاریک شدی!
بغضی که چانه آترا را می‌لرزاند، ابروهای نیکداد را درهم می‌کشد و نفسش را سنگین می‌کند:
- ب
لطفا صبر کنید...
م
1سخت تر از همه اینه مشکلشو حتی نتونسته به کسی جز آترا بگه 😔