ماه محال به قلم زهرا خزائی
پارت چهل و هشتم :
پارتهای
چند ثانیه فقط نگاهش کردم.
همان‌طور که روبه‌رویم ایستاده بود... با آن سکوت سنگین مردانه‌اش... با آن چشم‌هایی که آدم را وادار می‌کرد بیشتر از چیزی که می‌خواهد، خودش را لو بدهد.
باد آرامی بین درخت‌های حیاط پیچید و لبه‌ی پیراهنم را تکان داد.
نفس آرامی کشیدم و سعی کردم دوباره خودم را جمع کنم.
_تصمیممو می‌گیرم... بهت میگم.
کیوان لحظه‌ای نگاهم ک
لطفا صبر کنید...
