ماه محال به قلم زهرا خزائی
پارت چهل و هفتم :
هوای بیرون بوی بارانِ مانده روی آسفالت می‌داد.
شورلتِ مشکی کیوان آرام از حیاط بیمارستان بیرون رفت و سکوت سنگینی داخل ماشین نشست.
من جلو، کنار کیوان نشسته بودم.
بابا روی صندلی عقب نیمه‌دراز کشیده بود و مهرانه مادرم کنارش نشسته بود؛ یک دستش دور شانه‌های بابا بود، انگار هنوز می‌ترسید حالش دوباره بد شود.
صدای موتور ماشین و عبور گاه‌به‌گاه ماشین‌های ارت
لطفا صبر کنید...
