پارت نود و هشتم :

***
صبح ژنو با نوری سرد و بی‌احساس از پشت شیشه‌های بلند کلینیک بالا آمده بود؛ نوری که نه شبیه آفتاب گرم تهران بود و نه حتی شبیه امید. بیشتر شبیه نوری بود که در راهروهای بیمارستان‌ها می‌تابد؛ بی‌روح، بی‌طرف و بی‌خبر از آن‌چه در دل آدم‌ها می‌گذرد.
بوی تند مواد ضدعفونی‌کننده با سرمای فلزی هوا قاتی شده بود. دیوارها سفید و براق بود؛ آن‌قدر صیقلی که نور رویش سر می‌خورد. کف سنگی راÙ

مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۹ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۱۵۱ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • مبیناااا

    1

    پرواز چقدر می ترسه در صورتی که هیچ *** خانواده شو انتخاب نمی کنه و اینکه چه ربطی داره به سهند خیلی گنگ و پیچیده اس و پرواز خیلی خیال پردازی میکنه دیالگا خیلی کم توضیحات خیلی زیاد ولی به هر حال ممنون از رمان زیباتون

    ۵ ماه پیش
  • فخری

    0

    ممنون حنانه جون خدا قوت مرسی از قلم زیبات❤️❤️❤️❤️❤️

    ۵ ماه پیش
  • پرنیان

    0

    حنانه جان مرسی بابت پارت و آهنگش 💓

    ۵ ماه پیش
  • پرنیان

    0

    چقدر خوب شد که سهند میتونه دوباره خوب بشه سهند خیلی پرواز رو تحسین میکنه اینو همش تو حرفاش نشون میده

    ۵ ماه پیش
  • افسون

    0

    چقدر ناراحت شدم برای محبت خالصانه ای که به همدیگه دارن و این بازیچه ی یک عده سود جو شدن و البته آقای آیت کاری کرده کارستون ولی نه برای سهند برای عدالت شاید و تاوانش نمیدونم 🥺🥺مرسی گلم😘

    ۵ ماه پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️