بها به قلم فاطمه عبدالله زاده
پارت چهل و چهارم :
لمسش امن بود، هرگز بهم صدمه نمی‌زد...
بعد از اینکه فهمید از دستش ناراحت نیستم، نفس عمیقی کشید و بلاخره روی زمین نشست، پاهاش رو دراز کرد و به دیوار تکیه داد.
- فرمانده خیلی عصبانی بود، اتفاق خاصی افتاد؟ صدای شلیک گلوله شنیدیم، خوبه که به تو نزد.
تنها سری به چپ و راست دادم و چیزی نگفتم.
- وای دختر نمی دونی چی کشیدم تو این دو روز، وقتی فرمانده فهمید نیستی چنان نگاهی بهم انداخت که ر
مطالعه‌ی این پارت حدودا ۹ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۱۴۳ روز پیش تقدیم شما شده است.
...
0دراصل دلاکرو فقط باید الکازار رو بکشه چیکار به مردم بی گناه داره مردم خودشون هم از الکازار متنفرن
۵ ماه پیشPar
1آلکازار مردم بی گناهشونو کشت اینا هم می خوان همین کارو بکن البته بنظر منم با کشتن آلکازار همه چی حل میشه
۵ ماه پیشPar
0فکر نمی کنم دلاکرو اجازه بده آیرس به همین سادگی ها و با یه مشت غرامت از زیر این جنایت در بره آیرین مظلوم و معصوم و قربانی🥺🫂🤍
۵ ماه پیشYas
2واو پشت اون همه جنجال و آشوب چه اتفاق وحشتناکی افتاده بود💔 و طبق معمول باعث و بانیش آلکازار بوده و اریک هر وقت به چشم های آیرین نگاه می کنه اون رو می بینه
۵ ماه پیشAvin
3اریک🥲🖤 چه درد و رنجی رو حمل می کردی و آیرین حتی خبر نداشت. دلیل اون همه فرار و احساس عذاب آوری که با دوس داشتن آیرین می کشید مشخص شد. چه قدر براش سخت بود که دختر قاتل خونواده اش رو به قلبش راه بده🥺🖤
۵ ماه پیشاکرم بانو
1بیچاره ها. چراون افراد بی گناه رو کشتن دیگه؟
۵ ماه پیش
لطفا صبر کنید...
Hhhh
1حالا دیگه پیداست که جنگ به سادگی تموم نمیشه، این صلح سوری، پایدار نمی مونه و اریک و افرادش هرگز آیرس و آلکازارو نمی بخشن! خدا کنه این دو تا توی آشوب های آینده از هم جدا نشن، البته اگه آیرین با حرف های قبلش از پیش این کارو نکرده باشه😊💔