بها به قلم فاطمه عبدالله زاده
پارت چهل و پنجم :
بعد از این جمله سکوت کرد و دیگه نیازی نبود چیزی از بقیهٔ کشته شده ها و ادامهٔ وقایع بگه.
منتظر واکنش یا حرفی از جانبم نموند و با شونه هایی افتاده و چهره ای مغموم و ناراحت بلند شد و به سمت در رفت.
دستش رو به سمت دستگیرهٔ در برد، لحظه ای ایستاد و با غمی آشکار گفت: لطفاً در موردش با فرمانده صحبت نکن...
حرفش گویی ادامه داشت اما به درون کشیدش و بیرون رفت.
با رفتنش اجازه دادم اشک هام دوØ
مطالعهی این پارت حدودا ۶ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۱۴۱ روز پیش تقدیم شما شده است.
اکرم بانو
0ایرین نمیره،ترکت نمیکنه ،مگه نه؟
۵ ماه پیشKhhh
0ای خدا چقدر کنار هم قشنگن، نور تاریکی های همدیگه شدن امیدوارم جنگ جداشون نکنه🙃🤕💝
۵ ماه پیشPar
2ای جان عمت این بچه رو نفرست بره حالا یه چیزی از سر عصبانیت گفت ولی معلومه دوسش داری🤭😍 اونم دوست می داره خودتم می دونی🥺
۵ ماه پیشYas
2ای اریک نگو برای خداحافظی بغلش کردی و بوسیدیش دیونه نشی بفرستیش بره😱😨😵 💫😵 💫😵 💫😵 💫💔
۵ ماه پیش...
2منظورش از جمله اخر چی بود؟! توروخدا یه پارت هدیه من میمیرم تا پارت بعدی بیاد
۵ ماه پیشAvin
3آیرین چقدر قشنگ لمسش می کنه🥺طوری خودش رو توی آغوش خونین و جنگ زده اش جا می کنه انگار تموم زندگیشه🥺♥️♥️
۵ ماه پیش
لطفا صبر کنید...

جانا
0حتما ترسیده براش اتفاقی بیوفته یا بزنه زیر قولش و بهش وابسته بشه که میخواد بفرستش بره😢