گالری مردگان به قلم زهرا رحمانی
پارت هفتاد و هفتم :
آراز سرعت قدم‌هایش را بیشتر کرد.
راهروی سفید، بی‌انتها به نظر می‌رسید. درهای دو طرف، همگی بسته و یک‌شکل بودند؛ بدون شماره، بدون پلاک و بدون هیچ نشانه‌ای از آنچه پشتشان پنهان شده بود.
لنا با هر قدم، بیشتر احساس می‌کرد وارد بخشی از ساختمان شده که نباید وجود می‌داشت.
در انتهای راهرو، دری فلزی و خاکستری رنگ قرار داشت. آراز بی‌درنگ کارت خود را روی حسگر کنار در کشید. چراغ قرمز چن
لطفا صبر کنید...
