رودولایت به قلم زهرا خزائی
پارت دوازده :
خاله داشت با ذوق از تربیت دختر و ظرافت و نجابت حرف می‌زد، مامانم هم معلوم بود از اون تعریف‌ها داره تو پوست خودش نمی‌گنجه.
سپیده همون‌طور که کنار مامانش نشسته بود، تا منو دید یه نگاه ریز و تیز بهم انداخت.
متین هم روی مبل نشسته بود، آروم، شیک، ساکت... ولی نگاهش تا منو دید، چند لحظه روی صورتم موند.
لعنتی، انگار رنگم پریده بود.
قبل از اینکه کسی چیزی بپرسه،
لطفا صبر کنید...
