این شهر شاهد بود به قلم حنانه بامیری
پارت هفده :
فصل سوم
لابیاش بیشتر شبیه تالار ورودی یک هتل پنجستاره بود تا ساختمان شرکتی خصوصی. سقف بلند و صیقلی، نور سفید و سرد چراغهای خطی را چند برابر میکرد و روی کف مرمرین میپاشید؛ مرمری که آنقدر براق بود که تصویر هر کسی را مثل آینه بازتاب میداد. ستونهای سنگی با رگههای تیره تا سقف بالا رفته و میانش لوگوی فلزی شرکت با خطوطی سنگین و دقیق، روی دیوار اصلی نشسته بود. نمادی ساده اما سن
مطالعهی این پارت کمتر از ۶ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۲۱ روز پیش تقدیم شما شده است.
لطفا صبر کنید...
