این شهر شاهد بود به قلم حنانه بامیری
پارت هجده :
صدای ضربه‌ی آرام مشتش روی در چوبی پیچید. صدایی بم از پشت در جواب داد:
- بفرمایید.
لحظه‌ای خشکش زد. همان صدا کافی بود تا اضطرابش از زیر پوست زبانه بکشد. صدایی عمیق، شمرده و سنگین. از آن جنس صداهایی که انگار از میان تجربه‌های زیادی عبور کرده و با همه‌ی آن‌ها آشنایی داشت.
چند نفس کوتاه گرفت؛ اما هوایی که فرومی‌برد، سنگین‌تر از هوایی بود که بیرون می‌داد. آرام‌تر نفس کشید، انگار
لطفا صبر کنید...
ن‌ف
0قلم واقعا قویه داستان بدون تعریفای الکی درست و اصولی پیش میره من به شخصه خیلی خوشم اومد، مخصوصا از شخصیت اول داستان