سایهی مترسک به قلم الهه محمدی
پارت نوزده :
پوزخندی زد که دل کوروش گرفت:
-جلوی مرگشو می گرفتید؟
بالحنی غمگین گفت:
-مسلما قادر به انجام دادن این کار نبوده و نیستم.اما می تونستم با برگردوندن تو که همه ی امیدش بودی ،امید به زندگی رو درونش تقویت کنم.نمی تونستم؟
کارن چشم هایش را بست و سرش را به پشتی مبل تکیه داد.کوروش نیز به عقب چسبید و انگشتان دو دستش را در هم قلاب کرد:
-خدا رحمتش کنه!زن بااراده و محکمی بود.بدیش این بود منÙ

لطفا صبر کنید...

میم
1ایندفعه امیدوارم ادامه قصه سیاوش رو بگه،باز برق نره 🤭