پاره چین به قلم دلربا عجملو
پارت صد و نود :
- اِ... یمین جون!
پاهایم را از زمین کندم و همزمان به‌سمتِ هم قدم برداشتیم. سلام کردیم. سپیده با تعجب گفت:
- نگفته بودی می‌آی! ثریا جون قبل از هشت رفت.
چشمم به دسته‌گلش بود و فکرم پیشِ تماسِ بی‌جوابی که برای کج کردنِ مسیرم دلیل و بهانه شده بود. بی‌اختیار یکی از میخک‌های صورتی رنگِ میانِ رزهای سفید و داوودی را لمس کردم و با غمی که از قلبم برآمده بود، زمزمه کردم:
- چه دسته‌گل خ
لطفا صبر کنید...
