پاره چین به قلم دلربا عجملو
پارت صد و نود و یک :
- دوش می‌گیرم، بعدش وسایلمو جمع می‌کنم.
***
نگاهم را از تصاویرِ پشتِ پنجره گرفتم و به بلیطی که از سر و ته پاسپورتم بیرون زده بود خیره شدم. دیگر اضطرابِ رفتن و ترسِ تنهایی را نداشتم، آرامِ آرام بودم. آرامشی که در هشت ماهِ گذشته از من فراری بود. نه نگرانِ واکنش مامان بودم، نه موقعیت خوبی که با این تصمیم از دست می‌دادم، برایم اهمیت داشت.
دمِ عمیقی گرفتم و همزمان با پس فرستادنِ نفس
لطفا صبر کنید...
