پاره چین به قلم دلربا عجملو
پارت صد و هشتاد و ششم :
تلاشش برای قانع کردنم و وصل کردن فؤاد به افسون روانم را بیشتر به‌هم ریخته بود. سکوت و آرامش بی‌فایده بود. نتوانستم. حرف نمی‌زدم حناق می‌گرفتم. بلند شدم و کلمه‌ها در میانِ انبوهی از خشم و حرص و بغض کنار هم چیدم:
- چرا می‌خوای به زور به من، حتی به خودت ثابت کنی فؤاد اونی نیست که این همه سال دیدیم و شناختیم؟... من مطمئنم صد سالم کنارش می‌موندم، تا وقتی خودم نمی‌خواستم اون اتفاقی که تو
لطفا صبر کنید...
