پاره چین به قلم دلربا عجملو
پارت صد و سی و چهارم :
آه عمیق و بلندی کشید و گرفته و غمگین زمزمه کرد:
- قسمت نشد! چیزی به هم نگفته بودیم، ولی هردومون میدونستیم تو دلِ اون یکی چه خبره، اگه اون اتفاق نمیافتاد، شاید الان خیلی چیزا فرق میکرد.
دوباره آه کشید و ساکت شد. بخش بزرگی از ذهن و روحم در روزهای پر از تلاطم و تشویشِ سیزده سالگی سیر میکرد. تحتتأثیر همان بخش از وجودم زمزمه کردم:
- میتونم تصور کنم چه روزای سختیو تجربه کردی، اÙ
لطفا صبر کنید...
