پاره چین به قلم دلربا عجملو
پارت هشتاد و پنجم :
- من دیگه میرم. فردا صبحِ زود باید برم.
قبل از اینکه کسی حرفی بزند، فؤاد هم بلند شد و با گفتنِ منم برم، جمع را به تکاپو انداخت. تعارف و تشکرها که تمام شد، اجازه نداد کسی تا توی حیاط همراهیاش کند و گفت:
- یمین تا پشتِ در باهام میآد که مطمئن بشه رفتم.
خیره به من با لحنِ شیطنتآمیزی کنایه زده بود. همه خندیدند، اما چشمغره رفتم و رو برگرداندم. مامانلیمو گفت:
- بچهم یمین مه
لطفا صبر کنید...
