تحوت به قلم سهیلا عبدی
پارت شصت و سوم :
نگاهم روی موهای بلند صاف خیسش که آن‌ها را پشت گوشش انداخته بود چرخید. مبهوتانه نگاهش کردم. این اولین بار بود که صورتش را به طور کامل می-دیدم. نیمه‌ای از صورتش زخمی بود انگار سوخته بود! یک تای ابرویش را بالا داد و گفت:
- ببخشید ها اینجا اتاق منه! شما این جا چه می‌کنی خانوم؟
به تته پته افتاده بودم که تازه متوجه شال گردن شد به سرعت به طرف آن هجوم برد ملاحفه را روی آن انداخت.
قلبم به ش
لطفا صبر کنید...
