بها به قلم فاطمه عبدالله زاده
پارت بیست و یک :
مارلاند که توی ذهنم با اسم کوچیک صداش می زدم نفس عمیقی کشید و برگشت روی صندلیش.
- اصلاً چرا جنگ شروع شد؟ تو می دونی؟
انگار که کلا از حرف زدن پشیمون شده باشه به ژست همیشگیش برگشت و جوابم رو نداد.
من اما چراغی درونم روشن شده بود که نمی خواستم مثل همیشه با تاریکی ابهام خاموش بشه.
- با توام، اگه چیزی می دونی بهم بگو... من اصلاً نمی دونم اینجا چه خبره!
نفسش رو با حرص بیرون فرستاد و ع
مطالعه‌ی این پارت حدودا ۹ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۱۶۹ روز پیش تقدیم شما شده است.
💗پارمیدا💗
0حضور فرمانده هر چند کوتاه و سرد اما یه جور دلگرمیه، خیلی دوسش دارم مرد جذاب و مرموزیه❤️ 🔥❤️ 🔥
۲ ماه پیشعاطی
1استیو ایرین دوستای خوبی شدن هردو تنهان
۲ ماه پیشNora
3اریک جذاابمم،اوایل رمان یه جذابیت خاص تری داره، مثل یه راز سر به مهر، یه چیزی که دستت بهش نمی رسه و هی بیشتروبیشتر می خوایش🤭🥰❤️❤️
۳ ماه پیشمثل همیشه عالی
3اینحوریه ک هی دوست داری ادامه بدی
۵ ماه پیشنگار
4خیلییییی باحال بود من از قبل میدونستم این سربازه( که فکر کنم اسمش مارلاند استیون ) آدم خوش قلب و باحالیه کلا پارت خوبی بود💙💙💙💙
۵ ماه پیشKiArasamiei
4رایحهٔ حضورش توی اتاق پیچیده بود و بهش رنگ داده بود، هر چند یه رنگ تاریک و غم انگیز... از جنس تنباکو، خون و جنگ... چه توصیفات قشنگی!👌💗
۵ ماه پیشاکرم بانو
2خسته نباشید خیلی عالی بود،همه رو از دیشب تاحالا خوندم خیلی چسبید
۶ ماه پیشجانا
1تا اینجا خیلی جذاب بود نمیشه پارت هدیه بهمون بدی؟🙏
۶ ماه پیش
لطفا صبر کنید...
عسل
0بوی باروت..خاک..وتنباکو.. بوی سرد غم اماخوبه استیو هست فرمانده ببینش به چشم یک انسان