بها به قلم فاطمه عبدالله زاده
پارت هفده :
با شنیدن سروصداهای ریز حاصل حرکاتم به خودش اومد و نیم نگاهی بهم انداخت.
سیگار نصفه اش رو پرت کرد و بدون حرف بهم اشاره کرد تا سوار شم.
یاد چمدونم افتادم، خواستم سراغش رو بگیرم اما مشخص بود براش مهم نیست.
یکم برام بلند بود و سوار شدن سخت، داشتم باهاش کلنجار می رفتم که ناگهان بازوم و کشید و یه‌جورایی هولم داد روی صندلی.
خودش هم نشست و سرباز با زدن ضربهٔ نرمی به اسب ها، آهنگ رفتن
مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۹ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۱۷۳ روز پیش تقدیم شما شده است.
عسل
0آخ که چقدرتنهایی خسته راهی قوی باش هنوزاولشه تومیتونی
۲ ماه پیش💗پارمیدا💗
1آخ آیرین چقد تنها و مظلومه،چقدر همه چیز این پادگان سنگین و خفست اما به فرمانده امیدوارم،امیدوارم در نهایت جایی توی قلبش باز کنه و بتونه بهش تکیه کنه🙂🥰
۲ ماه پیشعاطی
2چقدر این دختر بی پناهه..اما من حس میکنم این سرباز پسر خوبی باشه
۲ ماه پیشNora
2تنهایی،غربت و معصومیتش قلب ادمو به درد میاره، خوبه که فرمانده دلخوشیشه،یعنی هر چقدرم سرد و عصبی و بداخلاق باشه،حداقل جسمن مراقبشه و ازش سواستفاده نمی کنه،شکنجه اش نمی کنه و نمی ذاره افرادشم آزارش بدن،اریک از همون اول دوست داشتنیه😇🖤
۳ ماه پیشHale
3چقدر این دختر معصوم و کوچولوئه بین این همه گرگ و درنده خوی جنگی! خدا کنه فرمانده اذیتش نکنه و سر قول و قرارش بمونه
۵ ماه پیشنگار
4چه باحاله فرمانده مون خیلی آدم با شرفیه درسته بداخلاقه ولی حداقل اونقدر شرف داره که به یه دختر تنها آزار نرسونه خیلی باحال بود 💙💙💙💙
۵ ماه پیشPar
5چه تنهایی غریبانه ای، یه دختر میون این همه مرد و سرباز که همه هم ازش متنفرن، حتی شوهرش🙁🥺💔
۵ ماه پیشAva
3ولی این رمان خیلیی قشنگهه🥺♥️ همه چیز رو میشه با تمام وجود حس کرد، انگار بینشون زندگی می کنی... واقعا قلم روان و ملموست رو دوست دارم🥰
۶ ماه پیشاکرم بانو
3چرا قبل از اینکه بره بغلش نکردم؟ بااین همه حسرت چطور زندگی کنم؟😭😭😭😭
۶ ماه پیش
لطفا صبر کنید...
سادات.۸۲
0🤭🤭 کم کم عاشقانه ها شروع میشه