تبعید بی پناهی به قلم غزل محمدی
پارت صد و پنجاه و چهارم :
چه می‌شد اگر منظور پگاه و اشتباه فهمیده بود؟ چه می‌شد آن کسی که می‌گفت پایدار نبود؟ خودش جواب خودش را داد، اگر او نبود که به جان مبل‌های نو نمی‌افتاد. نگاه پگاه مات فرم گران عینک برادرش شد، باز هم فکر همه‌جا را کرده بود، باز هم با بی‌نقصی تمام حواسش به همه چیز بود، پس با بلند کردن دستش عینک را از چشمش برداشت و محکم بر دیوار کوبید.
- اون پسره فریبرز معین‌مهرِ اگه نمیدونی بدون! اون
لطفا صبر کنید...
