تبعید بی پناهی به قلم غزل محمدی
پارت صد و پنجاه و پنجم :
***
صدای زنگ، در خانه پیچید. آفتاب کل پذیرایی را در برگرفته و صورتش را روشن کرده بود. دستی به گردنش کشید و چشمانش را باز کرد، تمام بدنش گرفته و تلویزیون روشن بود. صدای زنگ در باری دیگر آمد و به دنبالش برخورد مشتهای کسی به در خانه! نگاهش را به اطراف دوخت و سپس با از نظر گذراندن سفرهی هفت سین روی میز ناهارخوری و ساعت رویش یکی محکم بر پیشانیاش کوبید. کمتر از دو ساعت دیگر سال جدید تحوÛ
لطفا صبر کنید...
