تبعید بی پناهی به قلم غزل محمدی
پارت صد و پنجاه و سوم :
فرشتهای که در فاصلهی چندان دور از او با بیمیلی قاشقی به قرمه سبزی زد و اندکی کنار بشقابش ریخت.
- چرا انقدر زود برگشتی؟!
- مرسی مامانی... خیلی خوشمزه بود!
نگاه فرشته معطوف پریا که صورتش را کمی پر کرده بود، کشیده شد و با نیم خیز شدن به آن سمت، پشت دستش را به صورت تپل او کشید.
- نوش جونت!
فرشته سرجایش نشست و پریا دستان کوچکش را درهم گره داد.
- بابا، قراره با مامان بعد ناهاØ
لطفا صبر کنید...
