راز قلبم به قلم سارا بایمانی
پارت شصت و چهارم :
فضای داخل ماشین خفه‌کننده شده بود. شیشه‌ی پنجره را تا نیمه پایین دادم. باد سرد با زوزه وارد اتاقک ماشین شد، اما نفس‌تنگی‌ام برطرف نشد. مدام تصویر چهره‌ی مسخ‌شده و وحشت‌زده‌ی طنین در ذهنم تکرار می‌شد. آن چشم‌های خیره و بی‌روح، دستانی که می‌لرزید و چاقویی که از خون برادرم رنگین شده بود. او در آن لحظه خودش نبود؛ هیچ شباهتی به طنینی که می‌شناختم نداشت.
مشت محکمی روی فرمان کوب
لطفا صبر کنید...
