راز قلبم به قلم سارا بایمانی
پارت شصت و سوم :
وقتی به پیشخوان رسیدم، دو دستم را روی لبه‌ی آن گذاشتم تا وزنم را تحمل کند. پرستار جوانی که پشت سیستم نشسته بود، سرش را بالا آورد. به محض اینکه نگاهش به من افتاد، رنگ از رخسارش پرید و چشمانش از نگرانی گرد شد. از جایش نیم‌خیز شد، با انگشت به پیراهنم اشاره کرد و با صدایی مضطرب گفت: «حالتون خوبه آقا؟ لباستون... لباستون خونی شده! شما هم مجروح شدید؟»
سرم را پایین انداختم و نگاهی به پیراهن
لطفا صبر کنید...
