راز قلبم به قلم سارا بایمانی
پارت شصت و دوم :
ماندن من، تنها به معنای از دست رفتن زمان برای حسام بود. او داشت روی صندلی عقب خونریزی می‌کرد و هر ثانیه‌ای که من اینجا به این پنجره‌ی مات خیره می‌شدم، او یک قدم به مرگ نزدیک‌تر می‌شد. من باید انتخاب می‌کردم میان کسی که هنوز شانسی برای زنده ماندن داشت و کسی که در سیاهی روح خود غرق شده بود. و من، در اوج استیصال، حسام را انتخاب کردم.
بغض سنگینی را که راه تنفسم را بسته بود، با دردی کشنده
لطفا صبر کنید...
