راز قلبم به قلم سارا بایمانی
پارت چهل و دوم :
باد سردی در محوطه نیمهتاریک و سیمانی بیمارستان میپیچید و برگهای خشک و زرد پاییزی را با صدایی خشدار روی آسفالت میکشید. نور زرد و بیجان تیرهای چراغبرق، سایههای بلندی از ماشینهای پارکشده و درختان لخت ساخته بود. بوی تند مواد ضدعفونیکننده حتی تا اینجا، بیرون از درهای شیشهای اتوماتیک بیمارستان هم به مشامم میرسید؛ بویی که با دلهره و اضطراب گره خورده بود.
دستهای
لطفا صبر کنید...
