راز قلبم به قلم سارا بایمانی
پارت سی و سوم :
لبخندی زد؛ اما این بار لبخندش بوی مرگ و تباهی میداد.
«هزار بار... هزار بار تو ذهنم وقتی دارم این خبر رو بهت میدم تجسم کرده بودم. اینکه چقدر خوشحالیم... اینکه اون موقع چقدر خوشبختیم؛ من، تو، پدرم...» سرش را پایین انداخت و شانههایش شروع به لرزیدن کرد. «اما حالا... این بچه مبارک نیست... شومه... آخ...»
بغضش ترکید. هقهق گریهاش در حیاط پیچید.
«تمام رویاهام سوخت... تمام آرزوهام... پد
لطفا صبر کنید...
