سکوت نت‌ها به قلم علیرضا لرکی
پارت شصت و هفتم :
او زد زیر خنده. صدای خنده‌اش، با اینکه به خاطر سکوت رستوران کمی بلند به نظر می‌رسید، اما صدای جواهراتش در آن قاطی نبود.
«شوخی کردم بابا، دیوانه! البته که کیس خوبی هستی. حلقتم که درآوردی، فکر کنم دوباره شکست عشقی خوردی. این دفعه کاری‌تر.»
سرم را به نشانه‌ی انتخاب نکردن تکان دادم. منو را به سمتم گرفت.
«تو انتخاب کن.»
منو را به زور گرفتم و زیر لب زمزمه کردم: «اگه یه چیز ارزون ان
لطفا صبر کنید...
