سکوت نت‌ها به قلم علیرضا لرکی
پارت چهل و دوم :
طبقه دوازدهم. زنگ زدم.
چند لحظه طول کشید. صدای کشیده شدن عصاها روی سنگ آمد. در باز شد.
الینا بود؛ با موهای آشفته، چشم‌های پف‌کرده از خواب و یک ربدوشامبر که روی لباس راحتی‌اش پوشیده بود. با دیدن من، اول گیج شد، بعد اخم کرد.
«حمید؟ ساعت... ساعت شش صبحه! چی شده؟»
نگاهش به کیسه‌ی پلاستیکی در دستم افتاد که بخار از آن بلند می‌شد. دماغش را چین داد. «این... این بو چیه؟»
کیسه را بالا
لطفا صبر کنید...
