سکوت نتها به قلم علیرضا لرکی
پارت چهل و سوم :
کاسههای چرب خالی شدند. سکوت سنگین صبح، حالا با بوی تند کلهپاچه پر شده بود. الینا قاشقش را زمین گذاشت و یک نفس عمیق کشید، انگار که بعد از مدتها، جانی دوباره گرفته بود.
«خب...» گفت و به آشفتگی روی کانتر نگاه کرد. «فکر کنم بهتره من دیگه...» بلند شدم تا ظرفها را جمع کنم.
«دست نزن!» با قاطعیت گفت. «گذاشتم کارگرم برگرده، همهی این شلختگیها رو با هم بشوره.» سعی کرد پوزخندی بزند، اما بÛ
لطفا صبر کنید...
