ماه محال به قلم زهرا خزائی
پارت سی و سوم :
نگاهش خیره بود و کلماتی که از دهانش خارج می‌شد،انگار غیر قابل کنترل بود.
یاد کارهایش، یاد وقتی که به من و کاوه ستم کرد، تمام احساساتم را تلخ می‌کرد و به شدت ازش بدم میومد.
لبخندی زدم، لبخندی که از ته دل نبود، لبخندی تلخ و آمیخته با تمسخر بود.
_خیلی بی چشم و رویی، کیوان.نمیدونم با کدوم رو جلوی من وایستادیم و داری اینارو میگی....ولم کن دس از سرم بردار دیگه بسههه.
صدایم آرام بود،
لطفا صبر کنید...
