ماه محال به قلم زهرا خزائی
پارت سی و یک :
درم دستهایش را روی کمرش گذاشت، نفس بلند و عصبیای کشید و گفت:
_تو جیب منه دختر! پسرهی لاقبا… معلوم نیست چطوری تونسته از زندون در بره! ببین تابان، اینو با گوشات از من بشنو...
من و پدرت هیچوقت تورو نمیدیم به اون شارلاتان! یکم دیگه هم طلاقتو ازش میگیرم، خیالمون راحت میشه.
انگار کسی یک هو در را به صورتم کوبید. نفس کشیدن سخت شد.
_مگه چی دیدین ازش؟
صدام لرز داشت، اما مح
لطفا صبر کنید...
