پارت بیست و هشتم :

جعفری با ترس، چند قدم لق خورد و نزدیک بود تعادلش را از دست بدهد.
خودش را جمع و جور کرد، دستش را بی‌اختیار به پیشانی‌اش برد، صدایش می‌لرزید:
_قربان… به خدا… به خدا… دیشب… دیشب ساعت هشت…
کیوان یک قدم دیگر جلو رفت:
_دیشب ساعت هشت چی؟ درست حرف بزن مرتیکه به درد نخور!
جعفری قورت محکمی داد:
_به خدا، سردار رحیمی… دیشب ساعت هشت ما رو مرخص کردن، قربان!
گفتن خودشون هست

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۴ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۱۶۷ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
هنوز هیچ نظری برای این پارت ثبت نشده است. اولین نفری باشید که نظر خودتون رو در مورد این پارت ارسال میکنید
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️