بانو دخت به قلم ساناز لرکی
پارت صد و سی و یک :
کلنگ را بالا بردم. تمامِ خشمی که در این مدت در سینهام تلنبار شده بود، تمامِ حسِ خفگیِ عمارتِ قوام، و تمامِ دردی که از دیدنِ بیعدالتیها کشیده بودم، حالا در بازوانم جمع شده بود. ضربه زدم. نوکِ آهنیِ کلنگ با صدایِ مهیبی بر تنِ سنگها فرود آمد. جرقهای پرید و بویِ باروتمانندِ سنگِ شکسته در هوایِ دمکردهی زیرزمین پیچید. خاک و غبار به صورتم پاشید، اما چشمانم را نبستم. دوباره کلنگ را Ø
مطالعهی این پارت کمتر از ۷ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۱۸۴ روز پیش تقدیم شما شده است.
Negar
1هرچی بشه بازم من نریمانو نمیتونم کاپل رخساره ببینم. یجورایی مثل یه سرپناهه واسش بیشتر
۶ ماه پیشن س
0همین فرقی نداره در این لحظه تفاوت بین فرداد و نریمان درک کردن
۶ ماه پیشپرنیا
0مرسی سانااااز 😘😘😘بوس بهت
۶ ماه پیشپرنیا
0یعنی عاشق نریمان میشه ؟؟نریمان فک کنم دوسش داره😍😍
۶ ماه پیشپرنیا
1وااای ازین همه قشنگی که از ننریمان میشه دید 🥺🥹
۶ ماه پیشاکرم بانو
1ولی من هرلحظه منتطر بودم به یه چیزی برسن،شاید اشتباه کندن
۶ ماه پیشاکرم بانو
1اشکالی نداره🥺🥺🥺🥺🥺خوش حالم که نخوابیدم و این همه پارت هدیه دیدم،چقد گلی اخه ساناز ❤️❤️🩷🩷💚💙🩵🤎💜🤍🌹
۶ ماه پیشPARNIA
1چقد خوبی تو نریمان:)
۶ ماه پیشفاطمه زهرا
1چقدر زوج قشنگی ان🛐🛐😭
۶ ماه پیشفاطمه زهرا
2"مثل لنگرگاهی برای کشتی طوفان زده ی من.."خیلی قشنگگ بودد😭😭😭
۶ ماه پیش
لطفا صبر کنید...

زهرا
3ای بابا نریمان بزار دوتا پارت ازت بدم بیاد. تا میام فحش بدم بهت یهو تبدیل به آدم باحال و خفن میشی