آلفای من به قلم شادی سالاری
پارت چهل و پنجم :
یهو حس کردم دستِ گرم و اطمینان‌بخشی روی زانویِ جمع‌شده‌ام نشست. توی چشم‌های ساروس نگاه کردم که با مهربونی پرسید: «می‌تونم بپرسم چه اتفاقی براشون افتاد؟»
شونه‌ای بالا انداختم، چون واقعاً جوابی نداشتم: «هیچ‌کس درست نمی‌دونه. اونا برای یه مراسم خیریه یا گالا یا همچین چیزی رفتن بیرون و دیگه هیچ‌وقت برنگشتن خونه.»
ساروس زیر لب گفت: «متأسفم که مجبور شدی این رو تجربه کنی لیرا.» بع
لطفا صبر کنید...
