بانو دخت به قلم ساناز لرکی
پارت صد و بیست و یک :
من ماندم و حیاطِ وسیعِ عمارت که حالا در سکوتی وهم‌آلود فرو رفته بود. به سمتِ ساختمانِ جنبی و اتاقم حرکت کردم. هر قدمی که برمی‌داشتم، حس می‌کردم وزنه به پاهایم بسته‌اند. نریمان رفته بود تا با اژدهای این عمارت روبرو شود. او شک کرده بود که مادرش، همان زنی که او را با لالاییِ قدرت بزرگ کرده، حالا دارد برادرِ کوچکش را قربانی می‌کند.
واردِ اتاق شدم و در را پشتِ سرم بستم. چادرم را گوشه‌ای
مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۷ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۱۸۸ روز پیش تقدیم شما شده است.
شادی
0قلمت معجزه است ساناز جون
۶ ماه پیشیرحا
0نریمان باورهاش فروریخت . چه قدر سخت با این حقیقتی که ار مادرش فهمیده کنار بیاد
۶ ماه پیشباران
0باوردارم که بانودخت فردادازادمیکنه باکمک نریمان، ممنونم سانازجون عالی بودعالی ازجنس خودت❤️
۶ ماه پیشاکرم بانو
0اصلانمیتونم بفهمم چطوری میخوان فرداد رو نجات بدن...
۶ ماه پیشم..
1ترکیب نریمان و رخساره رو دست کم نگیر اونا یه راهی پیدا میکنن
۶ ماه پیشونوس
0امیدوارم قمر عفریته به چیزی که لیاقتشو داره برسه
۶ ماه پیشفاطمه زهرا
0هم نریمان و هم رخساره دیوار باوراشون نسبت به خانواده شون ریخت🥲
۶ ماه پیشفاطمه زهرا
1اونجایی که گفت مثل بارون بعد از غبار میمونی😭🫂
۶ ماه پیشاکرم بانو
2فقط کاش رخساره اون زن رو یادش بیاد،شاید اون برای چیزی اونجا زندانیه که چیزی رو میدونه که نباید میدونسته
۶ ماه پیشNegar
2عزیزم چه پارت قشنگی بود. دلم برای بچه های قمر واقعا می سوزه
۶ ماه پیش
لطفا صبر کنید...
Helia
0کاش بتونم راهی پیدا کنن