طاق فلک به قلم مهدیه سجده
پارت هشتاد :
خیره تماشایم میکند:
- اگر جای من بودی میفهمیدی که تا همینجا هم زیاد جلو اومدی تو هم باور میکردی. اگر میفهمیدی دلت دور از منطقت...
سرش را سمت خیابان میچرخاند و من مات نیمرخ سرخ و نگاه براقش میمانم.
- جلو جلو تصمیم گرفته...باور میکردی.
و میفهمم ریشههای دوست داشتنش تا تمام من رفته و حالا همین ریشهها دور گلویم را سفت گرفته است که میان لحن سردش دست و پا میزنم تا بØ

لطفا صبر کنید...

م
2وای شیوای لعنتی،مطمئنم عکسارو برای یاسینم فرستاده روانی 😡