طاق فلک به قلم مهدیه سجده
پارت هفتاد و هشتم :
سعی می‌کنم تیشرتم را تن کنم که رد سرد انگشتانش را روی پهلویم حس می‌کنم:
- الهی مادرت بمیره... چی شده؟!
گریه‌اش می‌گیرد و هق‌هق می‌کند که سمتش می‌چرخم:
- مرضیه، هیچی نیست نترس.
- چه طور هیچی نیست! کجا بودی؟! این دو روز کجا بودی که با این حال و روز اومدی خونه؟ می‌ترسم یه کلام حرف بزنم بزاری بری دیگه نیای... نیکداد چی شده آخه؟!
نگاهش می‌کنم که با دستان لرزدار دستانم را گرفته
مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۸ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۱۸۷ روز پیش تقدیم شما شده است.
لطفا صبر کنید...
م
2خوبه بالاخره فهمید هر بلایی سرش اومده از حماقت خودش بوده،چرا وقتی هیچ امیدی به درست شدن اون لجن نبود باز برگشت 😠