طاق فلک به قلم مهدیه سجده
پارت هفتاد و ششم :
تنها لبخند می‌زنم و می‌گذارم تا عمق نگاهم را بخواند. شاید نفهمد چرا انقدر آشفته شده‌ام. شاید از اینکه یک دختر اینطور بهمم ریخته خبر نداشته باشد؛ اما همیشه دردم را می‌فهمد.
با تمام اصرارهای مهناز که بیشتر حرف بزنم، از زیر نگاه سنگین امیر از کلینیک بیرون می‌زنم. در مزدا را باز می‌کنم که موبایلم ویبره می‌رود و با دیدن اسم نیایش، پوفم را بیرون می‌دهم. پشت رل می‌نشینم و موبایل را کنا
لطفا صبر کنید...
م
1با اون تماسها و پیامها و اون صحنه دم در بیمارستان،آترا حق داره،نیکداد زیادی به شیوا رو داده،اونم مرض داره نکبت😠😔