تقدیر ترانه به قلم سودابه غیاثی فر
پارت نوزده :
حیاط بزرگ و باصفای خانه دایی بهروز، همیشه مرا به وجد می آورد. چند درخت میوه و چندین بوته گل سرخ و یاس و پیچک اطراف حیاط وسیع را زینت بخشیده بودند. ردیف گلدان های شمعدانی هم در کنار ایوان چشم ها را به خود خیره می ساخت. از پله ها پایین رفتم و مسیر سنگفرش را در پیش گرفتم. در خلوت و آرامش باغ، زمان و مکان را گم کرده بودم. کنار نهال خرمالو می ایستم. سال گذشته در چنین روزهایی بود که این نهال را کاشت
مطالعهی این پارت حدودا ۸ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۹۱ روز پیش تقدیم شما شده است.
لطفا صبر کنید...
