نهان به قلم معصومه علیایی
پارت نوزده :
اویی که حالا رمق از دست داده و روی زمین مینشست. افتادنش که روی نگاه بیتا نقش بست،بدون معطلی بلند شد و همزمان با عاطفه خودش را به نیره رساند. مقابلش نشست و دستش را روی دست او گذاشت و خیره به چهرهی رنگ باختهاش، با نگرانی گفت:
-خوبی مامان؟
نیره نگاه آلوده به بغضش را به بیتا دوخت و با صدایی گرفته و مرتعش گفت:
-من چهطور مادریم که نتونستم جلوی باباتو بگیرم؟چهطور مادریم که... .
مطالعهی این پارت کمتر از ۶ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۸۴ روز پیش تقدیم شما شده است.
امیر
عاطفه
بیتا
میثم
سینا
نظر خود را ارسال کنید
فقط از طریق اپلیکیشن دنیای رمان میتوانید نظر خود را ارسال کنید
لطفا صبر کنید...
محرابی
0خب بریم برای شروع جنگ بعدی. منونم زیبا بود