پارت صد و هشتاد و نهم :


صدای باز شدن در آمد و پشت بندش دویدن مامان به حیاط.
-کی برگشتی؟
لب هایم باز نمی شد اما در بغل گرفتمش.
راستش از خودم و بوی بیمارستانی که تنم را درگیر کرده بود بدم می آمد.
اما خب نمی شد به استقبال دست هایش نرفت.
-چه صبحی بشه امروز. رسیدن بخیر بابا..
من به خوش یمن بودن امروز امید نداشتم.
اما مگر می شد در همین ثانیه ی اول دل بابا را شکست؟
به اتفاق داخل آمدیم.
احمقان

مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۵ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۱۹۲ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
هنوز هیچ نظری برای این پارت ثبت نشده است. اولین نفری باشید که نظر خودتون رو در مورد این پارت ارسال میکنید
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️