پارت شصت و هشتم :
فصل یازدهم:
صبحی که قرار بود بروم محضر، هوا هنوز کامل روشن نشده بود. نور کم‌رنگی از پشت پرده‌های نازک اتاق می‌لغزید و روی دیوار می‌نشست؛ نوری بی‌جان مثل لبخندی که زورکی روی صورت کسی بنشیند.
مدت‌ها روبه‌روی آینه نشسته بودم. نه کاری می‌کردم، نه حرفی میزدم؛ فقط نگاه می‌کردم به دختری که توی آینه نشسته بود و قرار بود چند ساعت بعد اسمش کنار اسم مردی ثبت شود که حتی نمی‌دانست دوست
مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۷ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۱۹۷ روز پیش تقدیم شما شده است.
باران
0از دیروز رمان تون روخوندم تا الان خیلی عالی آهنگ هایی هم که انتخاب کردین خیلی به هر پارتی می آمد قلمت ماندگار واون حسی رو که از رمانت میگیرم لذت میبرم به خواننده حس خوب نوشتنت به خوبی منتقل میکنی خسته نباشی گلم مشتاقانه منتظر پارت بعدی هستم
۶ ماه پیشفخری
0ممنون از رمان خوبت حنانه جون خدا قوت عزیزم قلم زیبات مانا💕💕💕💕💕💕
۷ ماه پیشافسون
0سلام به همه گلها راستش هر کسی با یه تجربه ای سر میکنه که اون یکی رو یا بالا یا پایین میبینه آخرش امید نیبنده به اگرها و خدا و شانس و شاید ولی تهش برای همه یه خوبیایی هست و یه بدیها که متاسفانه تو قلب و روح موندگار و نمیشه ازش خلاص شد و شکست همیشه سرآغاز سلام دوباره به زندگی ه برای پرواز هم ممکنه 🤗
۷ ماه پیشهناسه
1اما خدا خودش میدونیت کی رو بذا ه سر راه زندگیم که آرامش مطلق داشته باشم و الان روزی هزار بار خدا رو بابت شوهر دخترم و زندگیم شکر کنم بازم کمه.تو هم به آرامش میرسی فقط کافیه خودت رو به خدا بسپاری
۷ ماه پیشهناسه
1منم به یاد عقد خودم افتادم که فرار کردم. که دیگه حتی از اشک ریختن خسته بودم اگا گفتم خدایا فقط خودت نجاتم بده. شاید باور نکنید اما مثل دوران مامان بزرگ هامون تو نامزدی داماد نبودیاشب قبل عروسیم جوری باهام دعوا کردن ومن رو دیوانه کردن که خودم رو میزدم و تا ۶ صبح ببمارستان بودم
۷ ماه پیشراحله
0عزیزم دختر مظلومم خیلی همه دلش رو میشکنن نویسنده جان اینقدر این بچه رو سختی نده
۷ ماه پیش
لطفا صبر کنید...
Nikoo
0چقدر اهنگ به حس و حال این پارت میخوره🫠🫀 خسته نباشی حنا جان💘