پارت شصت و هفتم :
***
تهران عوض شده بود. نه آن‌قدر که بشود اسمش را تازه گذاشت، اما آن‌قدر که مردم وانمود کنند چیزی نو شروع شده. صدای ترقه‌های دوردست هنوز از کوچه‌های پایین شهر می‌آمد. بوی سبزۀ خیس و ماهیِ تنگ‌های شیشه‌ای در راهروهای آپارتمان‌ها پیچیده بود. از پنجرۀ نیمه‌باز اتاق مهوان، نسیم سردِ اوایل بهار داخل می‌خزید و پردۀ سفید را آرام تکان می‌داد.
روی میز کارش، کنار لپ‌تاپ، یک ظرف سنجد بو
مطالعه‌ی این پارت حدودا ۵ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۲۰۰ روز پیش تقدیم شما شده است.
پگاه
0من این رمان رو یک هفته است شروع کردم تا امروز که به این پارت رسیدم،واقعااااا ازتون ممنونم که چنین کتاب متفاوت و گیرایی نوشتید،بعضی از کتابها اینقدر درگیر توصیف صحنه ها یا لحظه ها میشن که از حوصله خارج هست،اما این کتاب در عین مسایل علمی و *** که داره آدم از اینهمه جذابیتش لذت میبره،قلمتون مانا،سپاس
۷ ماه پیشفاطی
0رازی پراز ترس و دلهره..زغال خاموش زیر خاکستر مانده بالاخره شعله ور میشود
۷ ماه پیش
لطفا صبر کنید...
فخری
0ممنون از رمان خوبت خدا قوت حنانه جون قلمت ماندگار ❤️ ❤️ ❤️ ❤️ ❤️