پارت هفتاد و یک :

آهی حالا دلیل حال بد امیرمحمد و ظاهر عزادارش را درک می‌کرد. رفیق بدی بود که حال او را نفهمیده بود. آه از نهادش درآمد، وقتی یاد حرف‌هایی افتاد که در حضور بابک به او زده بود. جلو رفت و دستش را روی شانه امیرمحمد گذاشت.
_ ببخش داداش! من نمی‌دونستم عزادار نامزدتی!
امیرمحمد لبخند پر دردی زد اما مانند همیشه سعی در حفظ ظاهرش کرد. ملودی با تعجب پرسید:
ـ چیچک همون افسانه بود، یعنی دخترخالÙ

مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۱۱ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۲۰۴ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
هنوز هیچ نظری برای این پارت ثبت نشده است. اولین نفری باشید که نظر خودتون رو در مورد این پارت ارسال میکنید
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️