پی یار به قلم الهام فتحی
پارت صد و شصت و نهم :
-پدرم مسیحی بوده. یه مرد به قول خودش بی تفاوت به دین و مذهبیات. ولی به محض آشنایی با مادرم همه چی واسش عوض میشه و مسلمون میشه. این وصال و از اثره ی نذرش می دونه. نذر پیش یه مرد عزیز که تو اسلام، تو ایران، حتی توی ارمنی ها خیلی محترم و خاصه. حضرت عباس! برادر یکی از امام های ما که عراق دفن شده. بعید می دونم چیزی از این قصه و واقعیتش شنیده باشی. اما الان این مهم نیست. مهم اینه که بگم وقتی می فهم
لطفا صبر کنید...
