پارت سوم :
به دستبند آهنی که یه طرفش دور مچ دست من و طرف دیگهش دور مچ سربازی که اون پلیس اعصاب خورد کن برام گذاشته بود، نگاه کردم. اون پلیسه خودشو <دِیگو> معرفی کرده بود.
دم در اتاقی که تو اداره پلیس قرار بود توش بمونم، وایستاده بودم.
منتظر به سرباز خونسردی که کارهاش رو با پایینترین سرعت ممکن انجام میداد و داشت با خونسردی قفل دستبند رو باز میکرد، نگاه کردم. توی دلم فحشی به این شُل بودنش دادم و با باز کردن قفل دستبند و بعد در اتاق، نفسمو بیرون دادم و زیرلب گفتم:
- بالاخره.
بدون توجه به سرباز که میخواست یه چیزی بگه، درو باز کردم و محکم تو صورتش کوبیدم.
صدای سرباز رو شنیدم که میگفت:
- من همینجا پشت دَرَم، وای به حالت فکر فرار به سرت بزنه!
عصبی برگشتم و از پشت در داد زدم:
- منو تهدید نکن پسر جون!
و بعد چرخیدم. به تنها پنجرهای که اتاق داشت و با میلههای پشتش امکان فرار رو از من گرفته بود نگاه کردم. به حرفهایی که با دیگو تو اتاق بازجویی بینمون رد و بدل شده بود فکر کردم. به اینکه چی از من خواسته بود... .
*
دیگو از توی پرونده ششتا عکس برداشت و یکی یکی اونا رو روبهروی من، روی میز چید.
هر کدوم عکس یه دختر نوجوون بود.
با چشمای ریز شده به عکسا نگاه کردم و با کنجکاوی پرسیدم:
- اینا کین؟
دیگو دستاش رو روی میز گذاشت. یکم روی میز خم شد و گفت:
- دخترای ۱۶ سالهای که بعد از تموم شدن مدرسه، برای جشن گرفتن رفتن ساحل و هیچوقت برنگشتن!
گیج شده بودم.
- اینا چه ربطی به من داره؟
دیگو بدون اینکه به سؤالم جواب بده، به چشمای پرسشگرم خیره موند و گفت:
- دزدیدنشون!
یه لحظه برقی از تنم رد شد. دوباره به عکسا نگاه کردم و توی دلم گفتم:《اینا هنوز بچهان!》.
اما این جمله رو به زبون نیاوردم و سؤالم رو دوباره پرسیدم:
- میگم اینا چه ربطی به من داره؟
دیگو بدون اینکه اتصال چشمیش رو با من قطع کنه، با بیرحمی تمام گفت:
- پدر تو اونا رو دزدیده!
آب دهنم رو قورت دادم. به این فکر کردم که هنوزم میتونم بگم به من چه ربطی داره؟!
دیگو چند دقیقه هیچ حرفی نزد و با دقت به حال من نگاه کرد.
انگار میخواست با خیره شدن به من به جواب سؤالش برسه. شاید میخواست بفهمه من واقعا نسبت به این موضوع بیخیالم یا نه؛ اما وقتی به جواب سؤالش نرسید عصبی شد.
با صدایی که خشمش رو بازتاب میکرد گفت:
- تازه فقط این شش نفر نیستن... .
دستاش مشت شدند. از لای دندونای کلید شدهاش غرید:
- خیلی بیشترن!
هنوز به عکسا خیره بودم. به دختر نوجوونی که موهای سیاهش رو بالای سرش، دم اسبی بسته بود نگاه کردم و گفتم:
- واقعا متاسفم اما کاری از دستم بر نمیاد. سراغ آدم اشتباهی اومدی!
میتونستم حدس بزنم چقدر دلش میخواد همینجا سرمو از تنم جدا کنه؛ اما جلوی خودشو میگیره.
متوجه میشدم که تلاش میکنه با من بد صحبت نکنه و کار رو بیشتر از این سخت نکنه.
- این تویی که اشتباه میکنی. تو دقیقا همون کلید رسیدن به دخترایی.
نمیخواستم هیچجوره زیر بار برم. انگار خودم کم بدبختی داشتم.
با کلافگی گفتم:
- داداش چرا نمیفهمی؟ من دو سال پیش از عروسی که برام گرفته بودن فرار کردم و آبروشو جلوی همه کسایی که براش مهم بودن بردم. اون بابایی که میگی کافیه دستش به من برسه تا جنازه منو قبل از این دخترا... .
زبونم نچرخید از مرگ اون دخترا بگم. اون دخترا به شدت جوون بودن و مهمتر از همه، شادی از چهرهشون میبارید. میدونستم که نباید اتفاقی برای اونا بیفته، اونا باید زندگی کنن!
دیگو که حال منو به هم ریخته دید، اینبار سعی کرد با لحن ملایمی راضیم کنه.
- اون دخترا فقط ۱۶ سالشونه کاتالینا، هیچ فکر کردی چه اتفاقی براشون میوفته؟ مرگ؟
تکخندی زد و گفت:
- در برابر اتفاقایی که ممکنه براشون بیفته مرگ راحتترین گزینهس!
سرمو بین دستام گرفته بودم. چهره معصوم اون دخترا منو به هم ریخته بود.
صدای گریه دختر بچهای که با گریه کمک میخواست، تو ذهنم نقش بست.
دیگو با صدای آرومی گفت:
- کمک میکنی کاتالینا؟
دستامو از روی سرم برداشتم و روی میز گذاشتم. با صدای گرفتهای گفتم:
- باشه.
مطالعهی این پارت حدودا ۴ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۲۲۹ روز پیش تقدیم شما شده است.

آتنا براهوئی نژاد (رُیزا) | نویسنده رمان
🫠🥲
۵ ماه پیشترنم
1چرا میگی داداش..حالا شاید تو آینده نظرت عوض شد ای بابا
۵ ماه پیش
آتنا براهوئی نژاد (رُیزا) | نویسنده رمان
😔🤣
۵ ماه پیشاکرم بانو
2جالبه ... ببینیم چیکار میکنه🫠🫠🫠🫠🙃🙃🙃🙃🙃🙃🙃🙃🙃🙃🙃🙃🙃فکر نمیکردم انقد زود قبول کنه
۷ ماه پیش
آتنا براهوئی نژاد (رُیزا) | نویسنده رمان
سیسی پارتای بعدیو بخون شاید نظرت عوض شد🤷🏻♀️
۷ ماه پیشAyriana
3ری زا امیدوارم اون روحیه مرد ستیزانه ات که عاشقاشمو جلوی بابای کاتالینا پر قدرت به کار بگیری زن✨😂
۷ ماه پیش
آتنا براهوئی نژاد (رُیزا) | نویسنده رمان
چشم🤣😔
۷ ماه پیشAyriana
2خیلی حیف شد که نمیتونم و نباید عمو دیگو رو با کاتالیا شیپ کنم..حیف😔
۷ ماه پیش
آتنا براهوئی نژاد (رُیزا) | نویسنده رمان
شیپای قشنگتری در راهه👌🏻
۷ ماه پیشAyriana
3امیدوارم خدا بابای کاتالینا رو تبدیل به مامان کنه مرتیکه خرفت عوضی🙄
۷ ماه پیش
آتنا براهوئی نژاد (رُیزا) | نویسنده رمان
🤣🤣🤣🤣🤣🤣🤣🤣
۷ ماه پیشبرفین
1واقعا عادیه الان. دلم بخاد کاتا رو کلشو بکنم چون میخاستم با پلیسه شیپ کنم ولی گفت داداش معادلاتم بهم ریخت😑😑
۸ ماه پیش
آتنا براهوئی نژاد (رُیزا) | نویسنده رمان
چی میگی داداش🤣😭
۸ ماه پیشوالا
1با حالی وپر از انرژی دوستت میدارم پایدار باشی
۸ ماه پیش
آتنا براهوئی نژاد (رُیزا) | نویسنده رمان
قربونت منمممممممم🥹😭❤️🔥
۸ ماه پیشوالا
2قشنگه قلم روان و زیبایی داری بمان برایمان وبنگار
۸ ماه پیش
آتنا براهوئی نژاد (رُیزا) | نویسنده رمان
مرسییییییییییییی عشقم🥹❤️🔥
۸ ماه پیشیه آدم رندوم 🎀
4انرژی زنانه از این دختر می باره🎀😂
۸ ماه پیش
آتنا براهوئی نژاد (رُیزا) | نویسنده رمان
به شدتتتتتتت😂🔪
۸ ماه پیشالناز
2کاتالی عزیزم چرا باید به یه پلیس که به خونت تشنس بگی دادش تیکه کلامتو عوض کن دخترم😂😂
۸ ماه پیش
آتنا براهوئی نژاد (رُیزا) | نویسنده رمان
یعنی چی داداش🤣🫣
۸ ماه پیشتوتفرنگی
0به اون دخترا و اتفاقی که براشون ممکنه بیوفته فکر میکنم واقعا تن و بدنم میلرزه😥
۸ ماه پیشنیلوفر آبی
0رمان قشنگی ممنون خسته نباشید
۸ ماه پیش
آتنا براهوئی نژاد (رُیزا) | نویسنده رمان
خیلی خوشحالم که دوسش داشتی🥹😭
۸ ماه پیشهانیه
0واوووو چقد دارک وقتی فک میکنم قرار چه اتفاقی برا اون دخترا بیوفته
۸ ماه پیش
آتنا براهوئی نژاد (رُیزا) | نویسنده رمان
حتی فکر کردن بهش تن و بدن آدمو میلرزونه😭🫨
۸ ماه پیش
لطفا صبر کنید...

ترنم
1برا اون شش تا دختر عمیقا ناراحت شدم..فک نکنم کاتالیا مثل پدرش بی رحم باشه