پارت هشتاد و سوم :

استخوان‌هایم گزگز می‌کرد؛ انگار از زیر سم اسب بیرون کشیده‌باشندم. کوچه‌پس‌کوچه‌های خاکی و پرپیچ‌وخم را نفس‌زنان دویده بودیم تا بالاخره به حیاط خلوت و آجریِ مسجدی قدیمی پناه بردیم. تهرانِ سال بیست و نه، بیرونِ این دیوارها در تب و تاب و هیاهو می‌جوشید، اما اینجا، زیر سایه‌ی درخت‌های نارونِ خاک‌گرفته و کنار حوض فیروزه‌ای که لبه‌هایش از خزه‌ی زمستانی سبز شده بود، فقط صدای نفس‌Ù

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۵ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۲۲۱ روز پیش تقدیم شما شده است.

آخرین نظرات ارسال شده
  • پرنیا

    2

    بله رخساره تو عاشق نیستی

    ۷ ماه پیش
  • Helia

    1

    بلاخره فهمید اون چیزی رو که منتظرش بودم

    ۷ ماه پیش
  • فاطمه زهرا

    1

    وای یاد داتورا افتادم...ربطی به هم نداشتن ولی یاد اون افتادم🥲

    ۷ ماه پیش
  • اکرم بانو

    2

    ولی من یاد لالایی و اون تیمارستان لعنتی افتادم

    ۷ ماه پیش
  • فاطمه زهرا

    4

    میدونین من کاپل هومان و رخساره رو دوست دارم،ولی عمیقا میدونم به همدیگه نمیان...

    ۷ ماه پیش
  • فاطمه زهرا

    0

    الهیی واسه نگارینن

    ۷ ماه پیش
  • فاطمه زهرا

    0

    اههه رخسارهههع...عیب نداره هومان واسه من

    ۷ ماه پیش
  • مینا

    1

    به نظر من بانو دخت عاشق هو مان نیست نمیدونم ولی فک کنم به فرداد نزدیکتره

    ۷ ماه پیش
  • Zahra

    1

    بانو دخت جان خوبه که فهمیدی هیچ علاقه ای به هومان نداری

    ۷ ماه پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️