طاق فلک به قلم مهدیه سجده
پارت پنجاه و پنجم :
نگاهم از چین دامن لباس و چاک کنارش کنده می‌شود و به صورتش می‌رسم. ابروهایش از سکوتم درهم رفته و سمت عقب می‌چرخد تا داخل اتاق پرو برود که دستش را می‌گیرم و با یک حرکت او را سمت خودم، در یک سانتی‌ام نگه می‌دارم. نمی‌فهمم من نفس‌نفس می‌زنم یا صدای تپش قلب اوست که در گوشم پژواک می‌شود؛ انگار فقط محو نگاه سیاهش شده‌ام و حس عجیبی از پشت گلویم مثل شن ریزه سقوط می‌کند.
- داشتم دنبال کلمه
لطفا صبر کنید...
م
2خب بپرس تا سکته نکردی،اگه فرد خاصی بود جلوی تو راحت حرف نمی زد،شاید داداششه 🤭